Vriendschap

Ik heb twee goede vriendinnen, die ik af en toe spreek en nog minder vaak zie door afstand en ieders leven met werken, kinderen en andere verplichtingen. En verder op de achtergrond nog diverse kennissen (die ik soms al mijn hele leven ken) en andere autisten of betrokkenen door de bijeenkomsten waar ik kom.

Maar toch lijkt er iets te missen, waardoor ik moeite heb niet steeds weer af te glijden, het zwarte gat in. Echt een band met andere mensen heb ik zelden en dat mis ik wel heel erg.

Communicatie gaat vaak mis, onder andere door het slecht begrijpen van andermans lichaamstaal. Maar ook omdat ik blijkbaar vaak overkom als kortaf en negatief, terwijl ik in mijn beleving gewoon duidelijk ben. Afhankelijk van het onderwerp kan dit ook komen doordat ik heel erg veel tijd nodig heb om dat wat de ander zegt te verwerken en er een zinnige reactie op te vinden. Een lang verhaal lukt dan niet, want dan raak ik het spoor weer bijster.

Een ander probleem, dat hoort bij mijn autisme (of zou het toch hoogbegaafd zijn), is dat ik weinig dingen interessant vind. Dus is het moeilijk om een hobby te vinden en ergens te komen waar mensen met dezelfde interesse zijn. Dan blijft er weinig over om over te praten met anderen. Daar weet ik nog geen oplossing voor.

Wat doe ik om nieuwe vrienden te vinden?

Ik denk dat dat er vooral op neerkomt ergens vaak te komen waar je dezelfde mensen tegenkomt in de hoop dat er eentje tussenzit waarbij een band ontstaat.

Dus ik ga naar bijeenkomsten van Iets Drinken, Vereniging PAS, de NVA en nog wat andere groepen. Bij de eerste drie ben ik zelf ook vrijwilliger en organisator. Tot nu toe genoeg mensen ontmoet waarmee het klikt, maar de diepere band die ik zoek (dat is een gevoel en daar ben ik slecht in om die te beschrijven) blijft missen. Het blijft binnen die bijeenkomsten.

Links

Het meeste van wat ik kan vinden is gericht op kinderen. Zoals vaak, als het gaat over autisme.